Ateny

Kraj: Grecja

Informacje ogólne

Ateny – stolica Grecji stanowiąca kolebkę demokracji, której historia przekracza 3 tys. lat. Jest również jednym z najważniejszych destynacji turystycznych Europy z imponującymi zabytkami starożytności. Stolica rozłożona jest między Zatoką Sarońską i czterema wysokimi wzgórzami, będącymi częścią miasta – Egaleo na południowym zachodzie dochodzący do wysokości 414 m n.p.m., Parnitha – sięgająca 1423 m n.p.m na zachodzie, Imittos – wysoki na 1026 m n.p.m. na wschodzie i górujący północy Pentelikon – 1108 m n.p.m. Ateny podzielone są trzema uskokami tektonicznymi co skutkuje częstymi, choć przeważnie niedużymi trzęsieniami ziemi. Ostatnie duże trzęsienie w 1999 r. poskutkowało zmianą przepisów budowlanych w mieście. W starożytności wstrząsy w mieście tłumaczono jako gniew bogów i składano im dary.

W mieście znajduje się wiele śladów po bogatej historii. Ateny założone zostały na pozostałościach twierdzy mykeńskiej na wzgórzu Akropolis, gdzie następnie również na sąsiadujących wzgórzach powstało miasto z dużą agorą (antyczny rynek), aeropagiem, gdzie odbywały się sądy, duża ilością świątyń poświęconych rożnym bóstwom i gmachami publicznymi.

Nazwa miasta pochodzi od greckiej bogini mądrości Ateny. Według mitologii kiedy bogowie olimpijscy dzielili między siebie ziemie, gdzie mają być szczególnie czczeni Posejdon i Atena upodobali sobie szybko rozwijające się miasto nad Zatoką Sarońską. Ponieważ nie mogli osiągnąć kompromisu, a kłótnie były coraz bardzie zażarte zwrócili się do mieszkańców by oni sami zdecydowali, któremu bóstwu chcą składać cześć. Ci zdecydowali , że oddadzą miasto bogowi, który podaruje im najbardziej przydatną rzecz. Posejdon ofiarował wodę, która wytrysnęła ze źródełka. Atena natomiast stworzyła drzewko oliwkowe i pokazała jak zrobić oliwę z oliwek, która do dnia dzisiejszego jest podstawą greckiej kuchni.

Miasto przeżywało szczególny rozkwit za panowania Peryklesa, który w zmodernizował Akropol, przyczynił się do powstania wielu świątyń, a także połączył Ateny, Pireus i Faleron "Długimi Murami" mającymi chronić miejscowa ludność w razie ataków Persów. Zostały one wykorzystane podczas II wojny peloponeskiej i pomieściły ponad milion osób, jednak niedostateczne warunki sanitarne przy długim oblężeniu spowodowały wielką epidemię. W starożytności Ateny stanowiły „miasto-państwo” o demokratycznym ustroju oraz były centrum umysłowym Hellady, gdzie działał Fidiasz, Sokrates, Platon oraz Arystoteles. Kiedy w 338 r. p.n.e. Ateny utraciły niepodległość na rzecz Macedonii nastał dla nich trudny okres. Przechodząc pod panowanie kolejnych najeźdźców traciły coraz bardziej na znaczeniu i mimo upodobania sobie tego miasta przez Hadriana Ateny zostały wielokrotnie złupione i spustoszone. Rzymianom, Wizygotom, Turkom i Wenecjanom, którzy władali miastem, nie zależało na jego rozwoju. Dopiero w 1834 r. grecki król Otton Bawarski postanowił przenieść stolicę kraju z Nafplionu do liczących wtedy 6 tysięcy mieszkańców Aten. Szybko rozpoczęła się budowa Pałacu Królewskiego (obecny budynek parlamentu), rozbudowa miasta, a po 60 latach odbyły się tu pierwsze w nowożytnej historii Igrzyska Olimpijskie. Ateny bardzo dotkliwie odczuły II wojnę światową, zwłaszcza ostatni rok kiedy stały się polem krwawej bitwy niemieckich okupantów, greckiej partyzantki i wojsk brytyjskich.

Tresc opisow dostarczana przez merlinx.

Dziś Ateny są światowa metropolią i jednym z najważniejszych centrów turystycznych Europy, gdzie bogata historia przeplata się z nowoczesnością i kosmopolitycznym patrzeniem na świat.

Najważniejszym miejscem Aten jest Akropol na wapiennym wzgórzu, gdzie znajduje się Partenon – świątynia Ateny Partenos (Dziewicy) wykonana w doryckim stylu przez Peryklesa, a rzeźby wykonał sam Fidiasz. Inne ważne budowle to Propyleje – stanowiące wejście na święte wzgórze, Erechtjon poświęcony Atenie i Posejdonowi oraz świątynia Nike. By zapoznać się dokładnie z bogatą historia miasta warto udać się do znajdującego się niedaleko Muzeum Archeologicznego.

W mieście znajduje się bardzo wiele budynków i świątyń, na których poznanie trzeba przeznaczyć znacznie więcej niż jeden dzień. Najważniejsze to: Agora z Wieżą Wiatrów, pozostałościami po Bibliotece Hadriana i meczetem Fethiye Tzami, Aeropag, Tezejon, Teatr Dionizosa, Świątynia Zeusa Olimpijskiego oraz Kalimarmaron – stadion olimpijski z IV w. p.n.e. będący miejscem pierwszej nowożytnej olimpiady po odrestaurowaniu.