Piemont

Kraj:

Informacje ogólne

Piemont kojarzony jest bardziej z Francją i Szwajcarią niż z Włochami, niemniej jest to region bardzo chętnie odwiedzany przez turystów z racji swojej niezwykłej różnorodności kulturowej, pięknych widoków i doskonałych warunków do uprawiania sportów zimowych. Region także szczyci się wyszukaną kuchnią oraz produkcją znakomitych win, które spędzają sen z powiek największym koneserom tego zacnego trunku.

Malowniczy region położony jest w północnej części Włoch przy granicy z Francją i Szwajcarią, które jako sąsiednie państwa od zawsze miały wpływ na jego kulturę i historię. Wysokie łańcuchy Alp Zachodnich otaczają faliste tereny Niziny Padańskiej, na której rozlewa się Piemont ograniczony od południa pasmem Apeninu Liguryjskiego. Podzwrotnikowy klimat sprawia, że powietrze jest chłodne, typowo górskie, studzące słynny południowy temperament i hartujące turystów wypoczywających w malowniczych kurortach.

Teren Piemontu w starożytności zamieszkiwały plemiona Taurynów i Salasów, po których schedę przejęli Rzymianie popadający w liczne konflikty z Longobardami i Frankami. Wiek XI wprowadził region pod skrzydła margrabstwa Turynu, po którym nastało panowanie dynastii sabaudzkiej. Okres okupacji francuskiej przypadł na lata 1798-1814 i odcisnął się piętnem przede wszystkim na kulturze i porozumiewaniu się, gdyż języka francuskiego używano na tych ziemiach do końca XIX stulecia. Region zapisał się także w historii narodu włoskiego, ponieważ król Piemontu Wiktor Emanuel II z pomocą hrabiego Cavour poprowadził Włochy do zjednoczenia stając się jednocześnie królem połączonego państwa ze stolicą w Turynie.

Piemont jest obecnie najlepiej rozwiniętym gospodarczo regionem Włoch, w trakcie zwiedzania którego koniecznie trzeba zasiąść w którejś z turyński restauracji na kawie i wybornym cieście, zobaczyć ufortyfikowaną opactwami dolinę z punktu widokowego Sacra di San Michele, podziwiać najwyższy szczyt w Alpach – Mont Blanc – z naturalnego punktu widokowego Testa d'Arpa, posmakować spaghetti z białymi truflami lub przemierzyć największy włoski park narodowy chroniący piękno głębokich alpejskich dolin i przepięknych gór.

Tresc opisow dostarczana przez merlinx.

Stolica regionu – Turyn – może kojarzyć się ze znanym przemysłem samochodowym, ale nie tylko. Miasto zachwyca także barokową architekturą oraz wspaniałymi zabytkami przyciągającymi turystów wypoczywających w górskich kurortach. Metropolię pełną XVII-wiecznych pałaców upodobał sobie m.in. Fryderyk Nietzsche podziwiający arystokratyczny spokój i niezwykłą atmosferę. Rzymska osada przechodziła wielokrotnie z rąk do rąk, należała do Królestwa Longobardów, była stolicą Sabaudii, a po odrodzeniu stała się na pewien okres stolicą Włoch, którą w 1870 r. przeniesiono do Rzymu. Prestiż miasta wzrósł dzięki fabryce samochodów napędzające tę gałąź włoskiego przemysłu oraz patronowaniu zimowej olimpiady w 2006 roku. Entuzjaści baroku z pewnością docenią siatkę ulic rozmieszczoną według wykwintnego stylu, wyznaczoną reprezentacyjną Via Roma ze sklepami największych kreatorów mody, wytwornymi kawiarniami, restauracjami, dwornymi pałacami i prestiżowymi muzeami. Olbrzymi renesansowy plac Piazza Castello, zaprojektowany na planie prostokąta otoczony jest królewskimi pałacami, warto się z niego udać w kierunku zamkniętej dla ruchu kołowego dzielnicy handlowej, gdzie można zrobić zakupy i dobrze zjeść lub wybrać się na Piazza della Republica – największy targ w Europie, na którym z pewnością nie zabraknie wyszukanych pamiątek z północnej części Włoch. Za Parco del Valentino, który ożywa wieczorami i sprzyja spacerom znajduje się interesujące Museo dell'Automobile z wspaniałą kolekcją zabytkowych aut, znaną w całej Europie. Bliźniacze barokowe kościoły strzegą wejścia na plac Piazza San Carlo określany „salonem Turynu”, w którym bywają najbogatsi mieszkańcy miasta. Ozdobny styl i wykwintne zdobienia można podziwiać w kościele San Lorenzo lub zobaczyć najbogatszą na świecie kolekcję broni dumnie eksponowaną przez muzeum Armeria Reale, natomiast więcej czasu trzeba poświęcić na zwiedzenie pięknego pałacu Palazzo Madama z wykwintnymi ogrodami, w których warto usiąść po męczącej wędrówce. Z ogarniętego przepychem miejsca już tylko krok do jedynej renesansowej świątyni w mieście – XV-wiecznej katedry św. Jana Chrzciciela, w której znajduje się Całun Turyński przyciągający swoją aurą i tajemniczością wielu turystów. Do ciekawszych atrakcji inspirujących podróżników należy fantazyjny i luksusowy pałac myśliwski należący przed wiekami do dynastii sabaudzkiej, wpisany dzięki swojemu misternemu charakterowi na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zupełnie zaskakujące jest drugie po kairskim, największe na świecie, muzeum egipskie mieszczące się w Palazzo dell'Accademia delle Scienze. Swoim niezwykłym klimatem przyciąga turystów także Museo Nazionale del Cinema – niezmienny symbol Turynu opowiadający historię światowej kinematografii, w której Włochy odegrały niebagatelną rolę. Zwieńczeniem wędrówki po pięknym mieście może być wyprawa na Monte dei Cappuccini – niewielkie wzgórze z klasztorem Kapucynów, z którego zapierający dech w piersiach widok na Turyn i Alpy może zadziwić niejednego turystę. W mieście można również wspaniale zjeść, liczne bary i punkty gastronomiczne serwują wspaniałe regionalne potrawy, a klimatyczne kawiarnie mają w swojej ofercie najlepsze przekąski, ciasta i lody będące smakowitą wizytówką miasta. Najlepsze puby skupiają się przy nabrzeżu i ciągną się w kierunku Parco del Valentino, a za najbardziej rozbawioną dzielnicę uchodzi Murazzi, w której tanecznym rytmie można przepaść do samego rana.

Najważniejsze tereny narciarsko-snowboardowe:

Valietta – Sestriera – rozległy kompleks sportów zimowych zwany „Drogą Mleczną” obejmuje wiele wspaniałych ośrodków na terenie Alp. Trzeci co do wielkości region narciarski we Włoszech polecany jest wszystkim miłośnikom sportów zimowych, którzy mają do dyspozycji rekordowo długie, bardzo dobrze przygotowane nartostrady. Okoliczne kurorty Bardonecchia, Cesana, Claviere, Sestriere, Susa i Sauze d'Oulx łączą w sobie tradycyjne budownictwo ludowe, niezwykłą rzeźbę terenu i wspaniałą infrastrukturę hotelową zapewniającą wypoczynek na najwyższym poziomie. Narciarze i snowboardziści mają do dyspozycji trasy o rożnym stopniu trudności, położone w lasach i na dobrze nasłonecznionych stokach, dodatkowo są sztucznie naśnieżane i obsługiwane przez nowoczesne wyciągi, co gwarantuje niezapomniane przeżycia. Na rozległych terenach snowboardowych mogą szaleć miłośnicy jednej deski, a po licznych przeżyciach związanych z białym szaleństwem warto udać się do jacuzzi, by zrelaksować zmęczone ciało, pograć w squasha lub tenisa, dla niestrudzonych turystów dostępne są także liczne lodowiska i centra fitnessu. Niebywałe przeżycia gwarantuje jazda na skuterach śnieżnych i psich zaprzęgach, bardziej majętni turyści mogą podziwiać wspaniałe widoki z helikoptera, nie brakuje też wycieczek na nartach śnieżnych, lodowej wspinaczki i treningu w jeździe samochodem po lodzie. Górskie bary otwarte są do późnych godzin, natomiast wspaniałe restauracje serwują regionalne potrawy przygotowane według tradycyjnych receptur. Wiele ciekawych i niepowtarzalnych pamiątek można znaleźć podczas organizowanego co drugą niedzielę Gran Balon – targu staroci.

Macugnaga – niewielki, ale bardzo prężnie działający ośrodek narciarski położony w najbardziej wysuniętej części Piemontu u podnóża masywu Monte Rosa przyciąga swoim niepowtarzalnym klimatem miłośników sportów zimowych pragnących wypoczywać w cichej i przytulnej atmosferze. Hotele, bary i restauracje ulokowane są w centrum sympatycznej miejscowości ozdobionej dodatkowo typowo włoskim pałacem. Narciarze mają do dyspozycji około 40 km nartostrad o różnym stopniu trudności, świetnie wyposażony jest snowpark, a dobrze wyznaczone trasy dla narciarzy biegowych przebiegają na dnie doliny Anzasca. Po narciarskim szusowaniu można wspinać się po zamarzniętych wodospadach, latać na paralotni czy wyszaleć się na skuterach śnieżnych, natomiast z pozasportowymi atrakcjami można zetknąć się w kopalni złota „Gula” i w muzeum regionalnym przekształconym w tradycyjną chłopską izbę w stylu góralskim.